در اين فصل حديثى كه ابن عباس از عمر دربارهء داستان سقيفه نقل كرده تكرار شده و در آن آمده است كه عبدالرحمان بن عوف گفت : مردى به نزد اميرالمؤمنين ( عمر ) آمد و گفت : يا اميرالمؤمنين ! نظر تو دربارهء فلانى چيست كه مىگويد : « اگر عمر بميرد با فلانى بيعت مىكنم ؟ ! » با اين متن موارد مبهم سه واژه شد : مردى ، فلانى و فلانى . امّا اين‌ها چه كسانى هستند ؟ ابن حجر عسقلانى مىگويد : در مسند بزّار و در الجعديات با سند ضعيف آمده است كه منظور از « فلانى » كه با او بيعت مىشود ، طلحة بن عبيداللَّه است . به اين ترتيب طلحه نيز از كسانى بوده كه مرگ عمر و فرصت پس از او را انتظار مىكشيده تا با وى بيعت شود . بار ديگر عبارت ابن حجر را ملاحظه كنيد ! وى مىگويد : گوينده و راوى آن سخن نام برده نشده‌اند ؛ اما من با همان اسناد نقل شده در صحيح بخارى يافتم كه عمر گفت : به من خبر رسيده كه زبير گفته است كه اگر عمر بميرد با على بيعت مىكنيم . . . و همين نظريه صحيح‌ترين نظريه‌ها است . هم‌چنين در روايت مورد نظر آمده بود : « هنگامى كه به آن‌ها نزديك شديم ، با دو نفر از مردان صالح آنان برخورد كرديم » . اين دو نفر عوين بن ساعده و معد بن عدى هستند . بخارى نام آن دو نفر را در ماجراى جنگ بدر آورده است . علاوه بر اين بزّار نيز در مسند عمر آن را نقل كرده است .